reede, september 22

Mõttetu inimese tunne on peal. Väga hea et lauba veiniõhtu on. Kõik on nagu natuke nihkes, tööl-kodus ja puhkehetkel. Ühekorraga on igal rindel juhtunud asju mis.. otseselt ei masenda.. rohkem nagu imevad energiast tühjaks. Jalad oleks nagu tati sees kinni. Teed ja teed aga miski ei liigu. Sihuke tunne on et ma ei taha enam midagi. Veini tahan. Kino-d kuulata. Ja Mansonit. Peaks Varest jälle tiivast sikutama nende plaatide asjus kuigi ma ei usu enam et ta enne poolt aastat end sellega liigutab. Ma ei viitsi talle enam meenutada ka, toob siis toob, kui ei too, siis sitta kah, olen ilma. Ma ei viitsi enam.

A tegelt ärge pange tähele, ega asi nii hull ei ole. Ma niisama. Maniakaalne faas on läbi, nüüd on depressiivne faas. Läheb üle. Peale poolt veini :P ja neid poolikuid veine mul siin on omajagu :D :P

У меня есть дом, только нет ключей,
У меня есть солнце, но оно среди туч,
Есть голова, только нет плечей,
Но я вижу, как тучи режут солнечный луч.
У меня есть слово, но в нем нет букв,
У меня есть лес, но нет топоров,
У меня есть время, но нет сил ждать,
И есть еще ночь, но в ней нет снов.

И есть еще белые, белые дни,
Белые горы и белый лед.
Но все, что мне нужно - это несколько слов
И место для шага вперед.

У меня река, только нет моста,
У меня есть мыши, но нет кота,
У меня есть парус, но ветра нет
И есть еще краски, но нет холста.
У меня на кухне из крана вода,
У меня есть рана, но нет бинта,
У меня есть братья, но нет родных
И есть рука, и она пуста.

И есть еще белые, белые дни,
Белые горы и белый лед.
Но все, что мне нужно - это несколько слов
И место для шага вперед.

Kommentaare ei ole: